روانشناسی علم زندگی

زندگی باید کرد، گاه با یک گل سرخ، گاه با یک دل تنگ... گاه باید رویید در پس این باران... گاه باید خندید بر غمی بی پایان... زندگی باوری می خواهد، آن هم از جنس امید... که اگر سختی راه به تو یک سیلی زد! یک امید قلبی به تو گوید که خدا هست هنوز..
 
کنار آمدن با یک خانواده جدید
ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ دی ۱۳٩٢ : توسط : آسمان ها

شاید هنوز هم کارت های عروسی قدیمی را به خاطر داشته باشید که لا به لای گل و بته های رویایی شان نوشته شده بود: ازدواج پیوند دو قلب است... این جمله کلیشه ای که روزگاری قند در دل جوان تر ها آب می کرد شاید یکی از اشتباه ترین جملاتی باشد که درباره ازدواج می توان به کار برد. ازدواج پیوند دو قلب نیست، پیوند 10، بیست یا حتی گاهی 40، 50 قلب است!


حقیقت این است که در زندگی شرقی ها ازدواج به معنای وصلت دو خانواده است که اگر این وصلت تمام و کمال انجام نشود، حتما یک جای کار می لنگد. بنابراین شما با ازدواج کردنتان تنها یک آدم جدید را به زندگی تان اضافه نمی کنید بلکه با 20، 30 و یا 50 آدم جدید باید پیوند بخورید که این اصلا و ابدا کار ساده ای نیست!

مشاوران خانواده برای ارتباط بهتر جوان ها با خانواده همسرشان توصیه های مختصر و مفیدی دارند که به کار بستن شان می تواند از وقوع اختلاف های بزرگ جلوگیری کند.

 

وفاداری: این خیلی طبیعی است که همسر شما نسبت به خانواده اش احساس وفاداری داشته باشد. شما با این کار هرگز در درجه دوم قرار نمی گیرید.

انتقاد: اگر ماجرایی برایتان اتفاق افتاد به خودشان انتقاد نکنید و اگر همسرتان انتقادی از آنها می کند فقط گوش دهید و جبهه نگیرید. این یکی به دو کردن ها می تواند مشکلات بیشتری را درست کند.

ریشه ها: خاستگاه همسرتان را کشف کنید و ببینید در چه خانواده ای و با چه نوع ساختاری بزرگ شده است. این ساختار را درک کنید و متناسب با همان از همسرتان توقع داشته باشید.

احساسات: سعی کنید قبل از این که برای همسرتان سوالی پیش بیاید، خودتان نوع نگرش خانواده تان را برای همسر یا نامزدتان بگویید و اگر انتقادی از یک روش تربیتی دارید بیان کنید.

علاج کردن: اگر مشکلی با خانواده تان دارید و این قضیه روی شما و زندگی تان تاثیر گذاشته اول آن را حل کنید و هرگز وارد زندگی زناشویی تان نکنید.

 

آشنایی محبت ایجاد می کند، هرچه بیشتر همدیگر را ببینید، بیشتر می توانید ارتباط عاطفی برقرار کنید. بنابراین به جای دوری از همدیگر، نزدیکی و رفت و آمد بیشتری داشته باشید

احترام: در هر شرایطی به خانواده همسر احترام بگذارید و حدود فردی خود و آنها را حفظ کنید. به عبارت امروزی تر حریم ها را نشکنید. حتی اگر فکر می کنید آنها سزاوار احترام نیستند، باز در هر حالتی به آنها احترام بگذارید.

نه گفتن: درک کنید چه مقدار رابطه با خانواده خودتان لازم است و از آن بیشتر به زندگی تان لطمه می زند. یک کلمه رمز مثل «نه» داشته باشید و وقتی که احساس کردید دیگر این ملاقات کافی است آن را بکار ببرید.

مراقب بودن: راجع به سلامتی و اوضاع اقتصادی آنها در محافلتان پرس و جو کنید. سعی کنید آنچه را از نظر مراقبت روحی و موقعیتی نمی توانند به دست آورند تا حد امکان فراهم کنید، چرا که روزی شما هم نیاز هایی خواهید داشت.

مرز نگه دارید: مرز هایی برای روابط تان تعیین کنید. مثلا روزهای تعطیل، آخر هفته ها، مسائل مالی، ملاقات ها، تنهایی و....

بیشتر بشناسید: آشنایی محبت ایجاد می کند، هرچه بیشتر همدیگر را ببینید، بیشتر می توانید ارتباط عاطفی برقرار کنید. بنابراین به جای دوری از همدیگر، نزدیکی و رفت و آمد بیشتری داشته باشید.

 

برخود مسلط باشید:

بر رفتار خود مسلط باشید و قبل از این که رو به روی خانواده همسر قرار بگیرید، در خود آرامش ایجاد کنید یا حداقل این طور وانمود کنید.

از دعوا و جر و بحث پرهیز کنید: اگر مدام با خانواده همسرتان درخصوص موضوعاتی مانند سیاست و... بحث می کنید، سعی کنید با آنها کنار بیایید. از ایراد گرفتن از بقیه دست بردارید زیرا دور از ادب است و این رفتار از آنجا که خوشایند نیست موثر نخواهد بود.

به ارزش های خود احترام بگذارید: یکی از رازهای بزرگ انسان ها، این است که هنگامی که ما خود را قبول داریم بقیه نیز ما را باور دارند در غیر این صورت، مورد اذیت بقیه قرار می گیریم.

حق والدین: والدین دوست دارند کار درست را برای بچه های خود انجام دهند و اگر احساس کنند به نظراتشان احترام نمی گذارید مشکل ساز خواهد شد.

گله گذاری نکنید: اگر با هم مشکل دارید از خود بپرسید، برای مادر و پدر همسرم این اختلافات چه اهمیت دارد؟ ما باید خودمان مشکلات را با هم فکری رفع کنیم.

قدردانی کنید: راه هایی برای قدردانی از خانواده شوهر بیابید. بالاخره آن ها والدین همسر و مادر و پدربزرگ بچه های آینده شمایند. همسر شما با والدین شما رفتاری شبیه به آن خواهد داشت که شما به والدین او دارید. پس هدیه دادن جای دوری نمی رود.

 

فاطمه ایمانی

تبیان