روانشناسی علم زندگی

زندگی باید کرد، گاه با یک گل سرخ، گاه با یک دل تنگ... گاه باید رویید در پس این باران... گاه باید خندید بر غمی بی پایان... زندگی باوری می خواهد، آن هم از جنس امید... که اگر سختی راه به تو یک سیلی زد! یک امید قلبی به تو گوید که خدا هست هنوز..
 
روان پـزشکـان از لبـاس شـمـا چـه مـی فـهـمـنـد؟

گاهی پیش می آید که آقایان به نوع پوشش، تمیزی و مرتب بودن لباس هایی که می پوشند اهمیت زیادی نمی دهند. توجه یا عدم توجه به تمیز و مرتب بودن لباس ها و فرم و رنگ آنها می تواند دلایل متعددی داشته باشد. معمولا افرادی که به نظم و تمیزی لباس خود اهمیت نمی دهند، دچار نوعی اختلال روانی یا شخصیتی هستند....

افرادی که از نظر جسمی یا روانی بیمار هستند و قادر به مراقبت از خود نیستند، هم معمولا به پوشش شان اهمیت چندانی نمی دهند. یعنی بیماری جسمی، روانی یا اختلال شخصیت به قدری در آنها پیشرفت کرده که به واسطه بیماری شان، علاوه بر شلخته و نامرتب لباس پوشیدن، وضع ظاهری منظمی هم ندارند و موها و ناخن هایشان هم آشفته، آلوده و نامرتب است. چنین بیمارانی به طور کلی نسبت به سلامت عمومی خود بی توجه می شوند. در مورد افرادی که قادر به مرتب کردن وضع ظاهری خود نیستند، باید گفت که اطرافیان باید توجه ویژه ای به آنها داشته باشند و با مراجعه به موقع نزد پزشک، درصدد رفع هرچه سریع تر مشکل شان برآیند.

گاهی برخی از افراد عادت به پوشیدن لباس هایی با رنگ خاص یا نامتناسب با فصل دارند. افرادی هم هستند که مدام لباس های تیره رنگ و کدر می پوشند. بعضی ها هم دوست دارند که نوع پوشش آنها همواره با دیگران متفاوت باشد. مثلا اگر محرم است و همه مشکی پوش هستند، آنها سفید می پوشند یا اگر قرار است در مجلسی شرکت کنند که می دانند همه لباس روشن می پوشند، آنها ترجیح می دهند لباس تیره به تن کنند تا تمایز مشخصی با دیگران داشته باشند. چنین افرادی دوست دارند با نوع پوشش خود نظر اطرافیان را جلب کنند ممکن است به بیماری های مختلفی از جمله افسردگی هم مبتلا باشند. معمولا بیماران افسرده تمایل شدیدی به پوشیدن لباس های مشکی، تیره و سنگین دارند. منظور از سنگین بودن لباس این است که برخی از افسرده ها عادت به پوشیدن حجم زیادی از لباس ها حتی در فصل های گرم سال دارند. برخی از بیماران دوقطبی هم دوست دارند همواره لباس هایی با رنگ های بسیار تند و روشن مانند قرمز، زرد و... بپوشند. آنها چنین لباس هایی را غیرمتناسب با محیطی که قرار است در آن حضور یابند به تن می کنند. این گروه از بیماران لباس های نامتناسب با سن و موقعیت اجتماعی خودشان را هم زیاد می پوشند. برخی از آقایان مبتلا به اختلال هویت جنسی هم دوست دارند لباس های مناسب خانم ها را بپوشند. با این تفاسیر می توان گفت که نوع پوشش افراد می تواند برای روان پزشکان نشان دهنده وجود اختلال های احتمالی در آنها باشد. پزشکان هم می توانند با استفاده از همین سرنخ در تشخیص و درمان بهتر و سریع تر بیمار خود موفق باشند.

منبع: دکتر علی باغبانیان
روان پزشک، استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران